Περίληψη
Ο τουρισμός έχει αποτελέσει αντικείμενο εκτενούς μελέτης στην εγχώρια βιβλιογραφία. Ωστόσο, η θεματολογία των μελετών παρουσιάζει μια ασυμμετρία σε σχέση με τις υφιστάμενες αλλά και τις εν δυνάμει διαστάσεις του τουρισμού. Ο βασικός στόχος που επιδιώκεται με τη συγκεκριμένη μελέτη είναι η ανάδειξη ορισμένων δυνατοτήτων του τουρισμού που μέχρι στιγμής δεν έχουν αξιοποιηθεί επαρκώς. Συγκεκριμένα επιχειρείται να τεκμηριωθεί ότι ο εμπλουτισμός και η διεύρυνση της οπτικής βάσει της οποίας αντιμετωπίζεται ο τουρισμός (κλαδικές διασυνδέσεις, προσανατολισμός στη ζήτηση σε διεθνές επίπεδο) μπορεί να αποτελέσουν παράλληλους στρατηγικούς στόχους με τον στόχο για αύξηση και διατήρηση σε υψηλό επίπεδο των αφίξεων. Είναι προφανές ότι πρόκειται για στόχους αυξημένης δυσκολίας, συγχρόνως όμως και για αποδοτικότερους στόχους. Πρόκειται για ένα ανώτερο επίπεδο ανάπτυξης, καθώς προϋποθέτει ποιοτική αναβάθμιση, διαφοροποίηση, ποσοτική διεύρυνση και γεωγραφική επέκταση της προσφοράς, και ασφαλώς πολιτικές και επιχειρηματικές πρωτοβουλίες αντίστοιχης εμβέλειας.
Στο κείμενο που ακολουθεί εξετάζεται η κατάσταση του τουρισμού σε επίπεδο εθνικής οικονομίας, με αναφορά στον άμεσο και στον έμμεσο ρόλο του, μέσω των κλαδικών διασυνδέσεων με έμφαση στο αγροτροφικό σύστημα. Ακολούθως εξετάζεται η Περιφέρεια Κρήτης. Η μελέτη ολοκληρώνεται με τη διατύπωση συμπερασμάτων και πλαισίου προτάσεων.